မဟာပဒုမဇာတ်

မဟာပဒုမဇာတ်

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ လူမင်းတစ်ဦး၏ လှူဒါန်းသော သန့်စင်သောရေအိုးတစ်လုံးကို မြင်တော်မူ၍၊ သဒ္ဓါတရားထက်သန်သော ရေအိုးလှူဒါန်းသူ၏ အတိတ်ကအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူသည်မှာ မဟာပဒုမဇာတ်တော် ဖြစ်သည်။

ရှေးအခါက၊ အလောင်းတော် ပဒုမမင်းသားသည် မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်သည့်သူဖြစ်ကာ၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသည့်သူဖြစ်သည်။

ထိုအခါက၊ အလောင်းတော် ပဒုမမင်းသားသည် ကောသလတိုင်း၊ မစ္ဆရိယ နိဂုံးမင်းနေသည့် ဘဝ၌၊ မဟာပဒုမမင်းသားအမည်ဖြင့် မွေးဖွားလေသည်။ မင်းကြီး၏ မိဖုရား၏အမည်ကတော့ သုနန္ဒာမင်းသမီးဖြစ်သည်။ မင်းသား၏ အသက် ၈ နှစ်အရွယ်တွင်၊ မင်းကြီးက မင်းသားကို ဘုရားအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်ပါသည်။

“သားတော်မင်းသား၊ သင်သည် ငါ၏သားဖြစ်သောကြောင့်၊ သင်သည် အလွန်ထူးချွန်သည်။ သင်သည် အလွန်လေးနက်စွာ သင်ယူပြီး၊ အလွန်လေးနက်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ငါသည်သင့်ကို ဘုရားအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်လိုသည်။”

မင်းသားက အဘ၏ပုံကို လေးနက်စွာကြည့်ပြီး၊ “အဘ၏အမိန့်ကို နာခံပါသည်။ သို့သော်လည်း၊ အဘ၏အမိန့်ကို နာခံခြင်းက တရားသေဖြင့်မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့်၊ သားသည်အဘ၏အမိန့်ကို နာခံခြင်းက အဘ၏မင်္ဂလာကိုပေးသည်။”

မင်းကြီးက မင်းသား၏စကားကိုကြားသည့်အခါ၊ မင်းသား၏ဉာဏ်ပညာကို ချီးကျူးလေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ မင်းကြီးက မင်းသားကို ဘုရားအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်လေသည်။

မင်းသားသည် ဘုရားအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်ခံရပြီးနောက်၊ မင်းကြီးက မင်းသားကို နန်းတော်တွင်နေထိုင်စေလေသည်။ မင်းသားသည် မင်းကြီး၏စည်းစိမ်ချမ်းသာကိုခံစားပြီး၊ မင်းကြီး၏အုပ်ချုပ်မှုကိုလေ့လာပါသည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းသားသည်အပျော်ထွက်သည့်အခါ၊ သူသည်လှပသည့်မိန်းမတစ်ယောက်ကိုတွေ့လေသည်။ ထိုမိန်းမ၏အမည်ကတော့ ပဒုမာဝတီဖြစ်သည်။ မင်းသားသည် ပဒုမာဝတီကိုတွေ့သည့်အခါ၊ သူသည်တခဏချင်းတွင်ချစ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

“အသင်မိန်းမလှ၊ သင်သည်အလွန်လှပါသည်။ သင်သည်အလွန်လေးနက်စွာလှပါသည်။ သင်သည်အလွန်လေးနက်စွာလှပါသည်။”

ပဒုမာဝတီက မင်းသား၏စကားကိုကြားသည့်အခါ၊ သူမ၏မျက်နှာတွင်အပြုံးပေါ်လေသည်။ “အသင်မင်းသား၊ သင်သည်အလွန်လေးနက်စွာချစ်သည့်သူဖြစ်သည်။ သင်သည်အလွန်လေးနက်စွာချစ်သည့်သူဖြစ်သည်။”

မင်းသားနှင့် ပဒုမာဝတီတို့သည် မကြာခဏတွေ့ဆုံကြပြီး၊ သူတို့၏ချစ်ခြင်းသည်တိုးပွားလေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ မင်းသားသည်မင်းကြီးထံသို့သွားပြီး၊ ပဒုမာဝတီနှင့်လက်ထပ်လိုကြောင်းပြောပါသည်။

“အဘ၏မင်းကြီး၊ သားသည်အပျော်ထွက်သည့်အခါ၊ လှပသည့်မိန်းမတစ်ယောက်ကိုတွေ့လေသည်။ ထိုမိန်းမ၏အမည်ကတော့ ပဒုမာဝတီဖြစ်သည်။ သားသည်ထိုမိန်းမကိုချစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ သားသည်ပဒုမာဝတီနှင့်လက်ထပ်လိုပါသည်။”

မင်းကြီးက မင်းသား၏စကားကိုကြားသည့်အခါ၊ မင်းကြီးက မင်းသားကိုမေးပါသည်။ “အသင်မင်းသား၊ ပဒုမာဝတီသည်မည်သို့သောလူဖြစ်သနည်း။ သူသည်မည်သောမျိုးနွယ်ကလာသနည်း။”

“အဘ၏မင်းကြီး၊ ပဒုမာဝတီသည်သူ၏မိဘများနှင့်အတူနေပါသည်။ သူမ၏မိဘများသည်သူ၏နယ်တွင်အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝပါသည်။”

မင်းကြီးက မင်းသား၏စကားကိုကြားသည့်အခါ၊ မင်းကြီးက မင်းသားကိုခွင့်ပြုလေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ မင်းသားနှင့် ပဒုမာဝတီတို့သည်လက်ထပ်ကြလေသည်။

သူတို့သည်ပျော်ရွှင်စွာအတူနေထိုင်ကြပြီး၊ မကြာခင်ပင်ပဒုမာဝတီကကိုယ်ဝန်ရှိပါသည်။ သူတို့သည်မကြာခင်ပင်သားယောက်ျားတစ်ယောက်ကိုမွေးဖွားကြပါသည်။ သူတို့သည်သားကိုအလွန်ချစ်ပါသည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းသားသည်အပျော်ထွက်သည့်အခါ၊ သူသည်လူတစ်ယောက်ကိုတွေ့လေသည်။ ထိုလူကမင်းသားကိုပြောပါသည်။ “အသင်မင်းသား၊ သင့်၏မိန်းမပဒုမာဝတီသည်သင့်ကိုလိမ်လည်ပါသည်။ သူမသည်အခြားသူနှင့်ချစ်ကြသည်။”

မင်းသားသည်ထိုစကားကိုကြားသည့်အခါ၊ သူသည်အလွန်ဝမ်းနည်းလေသည်။ သူသည်အိမ်သို့အမြန်ပြန်လေသည်။ သူသည်ပဒုမာဝတီကိုမေးပါသည်။

“အသင်ပဒုမာဝတီ၊ သင်သည်ငါ့ကိုလိမ်လည်သလား။ သင်သည်အခြားသူနှင့်ချစ်ကြသလား။”

ပဒုမာဝတီက မင်းသား၏စကားကိုကြားသည့်အခါ၊ သူမ၏မျက်နှာတွင်ဝမ်းနည်းခြင်းပေါ်လေသည်။ “အသင်မင်းသား၊ မဟုတ်ပါ။ ငါသည်သင့်ကိုမလိမ်လည်ပါ။ ငါသည်အခြားသူနှင့်မချစ်ကြပါ။”

သို့သော်လည်း၊ မင်းသားသည်ပဒုမာဝတီကိုမယုံကြည်ပါ။ သူသည်အလွန်ဝမ်းနည်းလေသည်။ သူသည်နန်းတော်မှထွက်သွားပြီး၊ တောထဲတွင်နေထိုင်လေသည်။

ပဒုမာဝတီက မင်းသားကိုမတွေ့လို့အလွန်ဝမ်းနည်းလေသည်။ သူမသည်မင်းသားကိုရှာဖွေလေသည်။ သူမသည်မင်းသားကိုမတွေ့လို့အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျလေသည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ ပဒုမာဝတီသည်မင်းသားကိုတောထဲတွင်တွေ့လေသည်။ သူမသည်မင်းသားကိုအလွန်ဝမ်းသာသလေသည်။

“အသင်မင်းသား၊ သင်သည်ငါ့ကိုမေ့ပါသလား။ ငါသည်သင့်ကိုအလွန်ချစ်သည့်သူဖြစ်သည်။”

မင်းသားက ပဒုမာဝတီကိုမြင်သည့်အခါ၊ သူသည်အလွန်ဝမ်းသာသလေသည်။ သူသည်ပဒုမာဝတီကိုဖက်လေသည်။

“အသင်ပဒုမာဝတီ၊ ငါသည်သင့်ကိုမေ့ပါသည်။ ငါသည်သင့်ကိုအလွန်ချစ်သည့်သူဖြစ်သည်။ ငါသည်သင့်ကိုမယုံကြည်သည့်အတွက်အလွန်ဝမ်းနည်းသည်။”

ပဒုမာဝတီက မင်းသားကိုခွင့်လွှတ်လေသည်။ သူတို့သည်အတူတကွနန်းတော်သို့ပြန်သွားကြပြီး၊ သူတို့သည်ပျော်ရွှင်စွာအတူနေထိုင်ကြပါသည်။

ထို့နောက်၊ မင်းသားသည်မင်းကြီးဖြစ်လေသည်။ သူသည်သူ၏မိန်းမပဒုမာဝတီနှင့်အတူအုပ်ချုပ်လေသည်။ သူတို့သည်သူ၏သားနှင့်အတူပျော်ရွှင်စွာအတူနေထိုင်ကြပါသည်။

ဤဇာတ်တော်တွင်၊ အလောင်းတော် မဟာပဒုမမင်းသားသည်သူ၏သီလကိုမစွန့်ဘဲ၊ မယား၏ချစ်ခြင်းကိုလည်းလက်ခံပြီး၊ မင်းပြည်မင်းသားအ နေဖြင့်အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ပါသည်။

ကုသိုလ်

သဒ္ဓါတရားသည်အလွန်အရေးကြီး၍၊ လူ့ဘဝကိုလမ်းပြနိုင်ပြီး၊ ကောင်းမွန်သောကျိုးကိုပေးပါသည်။

ပါရမီ

ဤဇာတ်တော်တွင်၊ အလောင်းတော် မဟာပဒုမမင်းသားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ဖြင့်ပြည့်စုံပြီး၊ သူ၏ဘဝတွင်အခက်အခဲများကိုကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါသည်။